Oorsprong van de achternaam Planque

De oorsprong van de Planque-achternaam verkennen

Geregistreerd als Planche, Planque (Frans), Plank, Plancke, Planck, Planks, Plaunk, Plincke (Engels) en mogelijk anderen, is dit een achternaam van Franse oorsprong. Het schijnt voor het eerst in Engeland te zijn aangekomen met de beroemde Normandische indringers van 1066, met misschien wel de vroegste opname die van Jacobus de Planche in 1307, William de la Plaunke in de Close Rolls of the City of London in 1373, en drie eeuwen later Elizabeth Plank, gedoopt op 11 augustus 1678 in St. Dunstan's in het oosten, Stepney.

De naam keerde vanuit Frankrijk terug naar Engeland met de protestantse hugenoten die in de 17e en 18e eeuw vluchtten, waarbij ze in ieder geval tijdelijk de Franse spelling behielden. De vijandigheid tussen de twee landen was echter zo groot dat de spelling Planque in 1750 lijkt te zijn uitgestorven en daarna alleen in Engelse vormen is vastgelegd. Dit is niet ongebruikelijk, aangezien er maar heel weinig hugenootse spellingen bewaard zijn gebleven, en op zijn minst vergelijkbaar klinken met het originele Frans. Er lijkt onenigheid te bestaan over de oorspronkelijke betekenis, mogelijk gerelateerd aan iemand die in de buurt van een enkele boom in de vlakte woont, topografisch gezien, of aan een verborgen plek of uitkijkpost.

Franse invloed

Vier families van Planque werden geregistreerd in Engeland rond de tijd van koningin Anne (1702 - 1714), waarvan de eerste blijkbaar geleid werd door Pierre Planque, opgenomen op 13 februari 1712 in de La Patente Huguenot Church in de City of London .

Planque, van het Latijnse planca, wordt in het Normandische patois gebruikt voor plank, niet alleen in de meest algemene zin van dit woord, dat wil zeggen als een plat en lang stuk hout, maar ook in een zeer oude betekenis, die van een loopbrug. De hierboven genoemde achternamen zijn verbonden met het woord planque, meestal in de tweede betekenis.

Het Engelse woord plank, dat dezelfde betekenis heeft, is waarschijnlijk van Normandische oorsprong. Planche werd vaak gebruikt in de oude taal met de Normandische betekenis van loopbrug.

De achternaam Planque heeft verschillende betekenissen, waaronder een mogelijke bijnaam voor een timmerman of een topografische betekenis gerelateerd aan een gehucht of landgoed nabij een plank boven een beek.

Etymologie van de naam

Er wordt aangenomen dat de etymologie van de naam Planque is afgeleid van 'passerelle de bois', wat houten voetgangersbrug betekent. Varianten van de achternaam zijn onder meer Verplancke, Vanderplancke, Planche, Delplanche en Delplanque.

Volgens Paul Chapuy heeft de achternaam associaties met 'plana, planitia, plaine, champ plat', wat duidt op verbindingen met mensen die slank en lang zijn, bewoners van vlaktes of eigenaren van velden.

Politieke overtuiging

In de Verenigde Staten wordt de politieke overtuiging van de achternaam Planque als gematigd geregistreerd. Dit werpt licht op de historische en culturele context van de achternaam die verder reikt dan de taalkundige oorsprong ervan.

Concluderend: de achternaam Planque heeft een rijke geschiedenis van migratie, aanpassing en potentiële topografische betekenis. Of het nu door Normandische indringers, protestantse hugenoten of andere historische bewegingen is, de achternaam is in de loop van de tijd geëvolueerd en heeft verschillende betekenissen gehad. Door de wortels en etymologie ervan te onderzoeken, krijgen we een dieper inzicht in de mensen die deze achternaam droegen en de verhalen die zij mogelijk met zich meedragen.